Κατάληψη σε τηλεοπτικό σταθμό (2017)

Σαν μια πρώτη άμεση κίνηση αλληλεγγύης σήμερα 6.1.17 καταλάβαμε τον τηλεοπτικό σταθμό ΝΕΑ ΤV Κρήτης, στα Χανιά, ώστε να δώσουμε χώρο στον λόγο των τριών αναρχικών απεργών πείνας και δίψας Π.Ρούπα, Κ.Αθανασοπούλου και Ν. Μαζιώτη που διεκδικούν το αυτονόητο , να δοθεί ο ανήλικος κρατούμενος γιος της Π.Ρούπας και του Ν. Μαζιώτη στα οικεία τους πρόσωπα.

Παράλληλα εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στις δύο συλληφθείσες για την επαναστατική οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας» Π.Ρούπα και Κ.Αθανασοπούλου.

Ο επαναστατικός αγώνας συνεχίζεται…

Α/Α

 

Παραθέτουμε στο διπλανό σύνδεσμο ολόκληρο το video που προβάλλαμε στο σταθμό :  https://vimeo.com/198427534

Αλληλεγγύη στους Π.Μιχαλάκογλου και Φ.Τζιώτζη (ΣΕΣΕχ)

Αρχές Οκτώβρη του 2014 μετά από γενικευμένη επιχείρηση εισβολών σε σπίτια αναρχικών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, συλλαμβάνονται 6 άτομα από τα καθάρματα της αντιτρομοκρατικής, με κατηγορίες για την ένοπλη επίθεση στο σπίτι του Γερμανού πρέσβη.  Σε  σπίτι στην Αθήνα βρίσκεται οπλισμός και συλλαμβάνονται δύο άτομα, ο αναρχικός Πάνος Μιχαλάκογλου και ο Μ.Β, με τον δεύτερο να  αποφυλακίζεται γιατί δεν είχε σχέση με τον οπλισμό. Μισό χρόνο αργότερα στις 12/5 συλλαμβάνεται εκ νέου ο αναρχικός Φώτης Τζιώτζης, ο οποίος είχε αφεθεί ελεύθερος με το ξεφούσκωμα της υπόθεσης λόγω έλλειψης στοιχείων, με κατηγορίες για ληστείες και απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά μπάτσων. Στις 23/3/2016 στο δικαστήριο ο Φ. Τζίωτζης αναλαμβάνει την ευθύνη του οπλισμού και ο Π. Μιχαλάκογλου την ευθύνη της φύλαξης του για χάρη του πρώτου και καταδικάζονται με 8 χρόνια χωρίς αναστολή ο καθένας, ενώ ο Μ.Β. αθωώνεται.

Από την δική μας σκοπιά, στεκόμαστε δίπλα σε όσους τρέφουν μίσος για το σάπιο κατεστημένο που βιώνουμε και οπλίζουν έμπρακτα τις αρνήσεις τους για την συθέμελη καταστροφή του. Σε αυτούς που δεν μασάνε από τα στημένα κατηγορητήρια, αποδομώντας και χλευάζοντας την δικαστική εξουσία επιτιθέμενοι και όχι με σκυμμένο το κεφάλι επαιτώντας για μια ευνοϊκότερη μεταχείριση. Σε αυτούς που αντιλαμβάνονται ότι η θεωρία που δεν μετουσιώνεται σε πράξη είναι ένα δηλητήριο που κατατρώει τις σάρκες και το μυαλό και καταστρέφει οποιοδήποτε ζωτικό εξεγερσιακό κύτταρο έχει απομείνει. Σε αυτούς που δεν κρύβονται πίσω από τη μιζέρια του καναπέ τους και την κοινωνική απάθεια, μην αναμένοντας μεσσίες και τις συνθήκες να ωριμάσουν. Σε αυτούς που οι συνέπειες των δράσεων τους δεν αποτελούν τροχοπέδη και ακόμα και όταν πέφτουν στα χέρια του εχθρού υπερασπίζονται με υπερηφάνεια τις ιδέες και τις πράξεις τους.

Οι αιχμάλωτοι του ακήρυχτου πολέμου  με την εξουσία, ενός πολέμου στον οποίο έχουμε πάρει ξεκάθαρη θέση, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αναρχικής θεώρησης και πράξης και δεν έχουμε σκοπό να τους αφήσουμε απομονωμένους στα ζοφερά μπουντρούμια της δημοκρατίας. Για αυτό η αλληλεγγύη για μας δεν είναι μια όμορφη λέξη για να κοσμούνται οι αφίσες και τα κείμενα, αλλά μια αμφίδρομη σχέση η οποία δεν μένει στα λόγια και δεν αποτρέπεται από τις συνέπειες του ποινικού κώδικα. Αντίθετα τείνει να γίνεται πράξη και όπλο επίθεσης ενάντια στο υπάρχον και σε κάθε μορφή εγκλεισμού του.

ΜΠΟΥΡΛΩΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΣΥΘΕΜΕΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Συνέλευση ενάντια στον εγκλεισμό

Αυτοπαρουσιαστικό κείμενο της Συνέλευσης Ενάντια Στον Εγκλεισμό

Ποιοι είμαστε

Η συνέλευση ενάντια στον εγκλεισμό (ΣΕΣΕ) άρχισε τις πρώτες τις διαδικασίες τον Γενάρη του 2015 στα Χάνια. Αφορμή για την δημιουργία της αποτέλεσε ο αγώνας που πραγματοποιήθηκε κατά την απεργία πείνας του Ν. Ρωμανού καθώς και η ανάγκη για την ύπαρξη μιας σταθερής δομής, που στόχος  της είναι να προσεγγίσει και να διαυγάσει όλες τις μορφές του εγκλεισμού μέσα από την αναρχική σκοπιά και παράλληλα να εναντιωθεί έμπρακτα σε αυτές.

Κάποιες σκέψεις για τους καιρούς μας

Οι κοινωνίες είναι θεμελιωμένες στους πυλώνες της ανασφάλειας, του φόβου και του καθολικού έλεγχου. Η εξουσία για να καθυποτάξει, να ελέγξει και να μαζοποιήσει τα άτομα, τα κατακερματίζει τόσο ψυχολογικά όσο και πνευματικά και αποδομεί ή αφομοιώνει κάθε μορφή  συλλογικής ζωής. Έτσι, η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει και μεγαλώνει σε απρόσωπες μεγαλουπόλεις, αποξενωμένη και αλλοτριωμένη, αφομοιώνεται στις συνθήκες κοινωνικού αυτοματισμού που έχουν επικρατήσει, ζώντας  μια τυποποιημένη  και μίζερη καθημερινότητα δουλείας και κατανάλωσης. Αποδέχεται τα πρέπει και τους όρους που θέτει η εκάστοτε εξουσία και μ’ αυτόν τον τρόπο λειτουργεί για την συντήρηση και την διαιώνιση της κυριαρχίας της.

Τα κράτη με τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά , τα οποία βασίζονται στο πολίτευμα, τους πολιτισμικούς, κοινωνικούς, και γεωγραφικούς παράγοντες έχουν διαμορφωθεί με βάση τις ανάγκες της ελεύθερης αγοράς και του διεθνούς κεφαλαίου δηλαδή του οικονομικό-πολιτικό-κοινωνικού συστήματος που βιώνουμε σήμερα. Γενικά, ο καπιταλιστικός μηχανισμός επιβάλλει την μισθωτή σκλαβιά, προσηλωμένος στην άντληση υπεραξίας και επιβάλλει το αστικό τοπίο στο φυσικό, λεηλατώντας τη γη και κάθε μορφή ζωής.

Σε αυτό τοπλαίσιο έρχεται και η εδραίωση των σύγχρονων, εν κράτη κοινωνιών όπου παρατηρείται και μια προωθούμενη καθεστωτική κανονικότητα. Όπως, δηλαδή, κάθε μηχανισμός φροντίζει για την συντήρηση και διατήρηση του, έτσι και τα κράτη εξυπηρετούνται από τα επιβαλλόμενα  «πρέπει» συμπεριφοράς, εμφάνισης και κυρίως, από την εργασιακή, καταναλωτική, φιλοτομαρίστικη και προφανώς ευυπόληπτη και φιλήσυχη νοοτροπία. Αποσκοπούν, με λίγα λόγια, στην ομοιομορφία μιας ευρείας κοινωνικής διάστασης για την αποφυγή οποιονδήποτε ρωγμών στην βιτρίνα του καπιταλισμού, αλλά και του εκάστοτε καταπιεστικού συστήματος.

Έτσι θεσπίζονται νόμοι και κανόνες, χτίζονται φυλακές και υψώνονται φράχτες. Όσοι αρνούνται να συμβιβαστούν με τις νόρμες που τους επιβάλλονται ή είναι περιττοί στην παραγωγική διαδικασία, παράλογοι για την αστική λογική απομονώνονται κοινωνικά, πετιούνται στις φυλακές, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα ψυχιατρεία. Με αυτόν τον τρόπο επιβάλλεται η απαραίτητη για την εξουσία «κοινωνική ειρήνη» .

Eγκλεισμός

Εγκλεισμός είναι η ομηρία που προκύπτει από τη σχέση εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου, καταπιεστή-καταπιεζόμενου, σχέσεις οι οποίες είναι δομικές για την ύπαρξη της κοινωνίας. Παρόλο που αντιλαμβανόμαστε προφανώς τις διαφοροποιήσεις ως προς τις εκφάνσεις και τις μορφές του εγκλεισμού, θεωρούμε ολόκληρη την κοινωνική θέσμιση ως φυλακή.

Έτσι όσον αφορά τις άμεσα θεσμοθετημένες μορφές ομηρίας, έγκλειστος είναι όποιος βρίσκεται σε “σωφρονιστικές” φυλακές, σε ψυχιατρεία, αναμορφωτήρια, στρατόπεδα συγκέντρωσης, στρατό(λόγω υποχρεωτικής στράτευσης). Όλο και περισσότερο, τα σύνορα της φυλακής διευρύνονται και εκτός των τειχών  μέσω του δόγματος ασφάλειας και ελέγχου. Έτσι έγκλειστος καθίσταται όποιος, με την αγαστή συνεισφορά της τεχνοβιομηχανίας, βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό, με βραχιολάκι, με παρακολουθήσεις συνομιλιών, απαγόρευση εξόδου και παρόν σε μπατσοτμήματα, καθώς και οι κάτοικοι πόλεων ασφυκτικά γεμάτων με κάμερες, ρουφιάνους, σεκιουριτάδες, ασφαλίτες και περιπολίες κάθε είδους μπατσαρίας.

Επειδή όμως ο εγκλεισμός είναι απαραίτητος και αναγκαίος, όντας δομικό στοιχείο, για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνικής μηχανής, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και να μην σταθούμε στις διάφορες μορφές του, που λανθάνουν στο θεσμό της οικογένειας και της εκπαίδευσης καθώς και στον εγκλεισμό και την περιθωριοποίηση, που προκύπτει από τις κοινωνικές νόρμες (lifestyle, στερεότυπα, κοινωνικοί ρόλοι, θρησκεία, πατριαρχία, σεξισμός κτλ). Όπως επίσης και στη μισθωτή σκλαβιά που αποτελεί αναγκαία συνθήκη  για την διασφάλιση και διαιώνιση του καπιταλιστικού εκτρώματος, και μας κρατάει έγκλειστους σε χώρους δουλείας.

Τέλος, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε, τα αποτελέσματα της ανθρωποκεντρικής αντίληψης, της ξέφρενης εκμετάλλευσης και επιβολής του ανθρώπου στη φύση, τα οποία διαφαίνονται μέσα από τον εγκλεισμό των άλλων ζώων που βρίσκονται, σε τσίρκο, πάρκα, κέντρα πειραμάτων, κρεοβιομηχανίες, pet shop κτλ.

Πώς αντιλαμβανόμαστε την αλληλεγγύη

Αναγνωρίζουμε ότι οι φύλακες αποτελούν ένα τσαλακωμένο είδωλο της κοινωνίας, υπό την έννοια αυτή μέσα στην φυλακή υπάρχουν οι αξιοπρεπείς κρατούμενοι υπάρχουν και οι ρουφιάνοι, φασίστες και λοιπά τσιράκια. Εδώ χρειάζεται να πούμε ότι από την πλευρά μας τασσόμαστε δίπλα σε όλους τους αξιοπρεπείς και αγωνιζόμενους κρατούμενους και εχθρικά σε όλες αυτές τις λογικές και συμπεριφορές που απεχθανόμαστε και στην εκτός των τειχών πραγματικότητα. Ένας από τους στόχους αυτής της συνέλευσης είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές τόσο υλικά όσο και στην προώθηση του λόγου τους, χωρίς  αυτό να θεωρείται ότι ταυτιζόμαστε ή συμφωνούμε απόλυτα. Για εμάς η αλληλεγγύη οφείλει να είναι συνθετική. Δηλαδή επιδιώκουμε μια ανατροφοδοτούμενη σχέση σε επίπεδο λόγου και δράσης με τους εντός και εκτός των τειχών συντρόφους.

Στεκόμαστε ενάντια σε κάθε μορφή εγκλεισμού και εξουσίας.

Μέχρι την ολική καταστροφή κάθε  φυλακής.

Μέχρι την συθέμελη καταστροφή κράτους και κεφαλαίου.

Αλληλεγγύη στου φυλακισμένους αγωνιστές.

Δύναμη σε όσους διώκονται ή καταζητούνται για την ανατρεπτική τους δράση.

Συνέλευση Ενάντια Στον Εγκλεισμό (ΣΕΣΕ)

Για τον Άρη Σειρηνίδη

Για τον Άρη Σειρηνίδη

Στις 9/3 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική στην πλ. Αγοράς σε ένδειξη αλληλεγγύης στον πολιτικό κρατούμενο Α. Σειρηνίδη. Εδώ το κείμενο που μοιράστηκε.

«…γιατί το μόνο πράγμα για το οποίο μπορεί να είναι κανείς ένοχος, είναι το να υποχωρήσει ως προς την επιθυμία του»

 

«Τα πλήθη που υποφέρουν και πεινούν χιμούν στο στρωμένο τραπέζι,
όπου οι αφεντάδες κάθουνται ναρκωμένοι, δυσκίνητοι από το βαρύ
φαγοπότι, ιερή στιγμή! Οι αφεντάδες γρικούν ξάφνου τη βουή και
στρέφουνται να δουν στην αρχή γελούν, σε λίγο χλωμιάζουν, τεντώνουν
ανήσυχοι το λαιμό και διακρίνουν -οι δούλοι τους, οι εργάτες, οι κολίγοι,
οι παραμάνες, οι μαγέρισσες, οι δούλες, κάνουν έφοδο. Ιερή στιγμή! Οι
μεγαλύτεροι άθλοι στη σκέψη, στην τέχνη, στην πράξη, γεννήθηκαν στο
ορμητικό τούτο ανηφόρισμα του ανθρώπου. […]

Ποιο ‘ναι λοιπόν το χρέος μας; Καλά να ξεχωρίσουμε την ιστορική στιγμήπου ζούμε και να τοποθετήσουμε συνειδητά, σε ορισμένο στρατόπεδο, τη μικρή μας ενέργεια…»

(Ν. Καζαντζάκης)

Ένα χειμωνιάτικο βράδυ μέσα στην απέραντη πόλη, με κυρίεψε ένα είδος κοινωνικού τρόμου. Μου φαινόταν ότι χιλιάδες άνθρωποι που διάβαιναν χωρίς να γνωρίζονται , ένα αναρίθμητο πλήθος μοναχικών φαντασμάτων, δεν είχαν κανέναν δεσμό μεταξύ τους και αναρωτιόμουν με ένα είδος απρόσωπου τρόμου, πώς όλα αυτά τα πλάσματα δέχονταν παθητικά την άνιση και απάνθρωπη κοινωνική δομή…Δεν έβλεπα αλυσίδες στα χέρια και στα πόδια κι έλεγα «εξαιτίας ποιάς μαγείας, αυτά τα χιλιάδες δυστυχισμένα και στερημένα άτομα, υποφέρουν αυτό που είναι»;

Η αλυσίδα είναι μέσα στην καρδιά, η σκέψη ήταν δεμένη, οι μορφές της ζωής είχαν αποτυπωθεί μέσα στο μυαλό, η συνήθεια τις είχε στεριώσει.

Το κοινωνικό σύστημα είχε πλάσει αυτούς τους ανθρώπους, ήταν μέσα τους, κατά κάποιον τρόπο είχε γίνει η ίδια τους η ουσία.

Δεν επαναστατούσαν εναντίον της πραγματικότητας γιατί είχαν γίνει ένα με αυτήν…

Από την άλλη, υπάρχουν συνειδήσεις όπως του Άρη Σειρηνίδη, που δεν αφομοιώθηκαν σ’ αυτή την κτηνώδη πραγματικότητα και γι’ αυτό δικάζεται σήμερα. Γιατί όπως αναφέρει και ίδιος: «Η ανάλυση, λοιπόν, του πολιτικού μου DNA αποκτά πρωταρχική σημασία στην ανάγνωση των ιδιαίτερων γνωρισμάτων της δίωξής μου. Γιατί αυτό που τελικά στοχοποιεί το κράτος σε αυτή τη δίκη -όπως και στις δίκες άλλων συντρόφων που έρχονται-, πέρα και από τις πράξεις που αποδίδονται, είναι το φαντασιακό του αγώνα και της αντίστασης που καθένας/μια από μας αντιπροσωπεύει »

Σήμερα 17 Μάρτη δικάζεται ο αναρχικός Άρης Σειρηνίδης, ο οποίος βρίσκεται προφυλακισμένος από τις 12 Μαΐου στις φυλακές Κορυδαλλού για μια υπόθεση που συνιστά μια από τις πιο εξόφθαλμες σκευωρίες μεταπολιτευτικά στην Ελλάδα. Στις 3 Μαΐου συλλαμβάνεται σε αστυνομικό μπλόκο και αρχικά του αποδίδεται από τα έμμισθα παπαγαλάκια της ασφάλειας μια ληστεία σε πολυκατάστημα που είχε γίνει την ίδια μέρα, καθώς και απόπειρα δολοφονίας υπαλλήλου. Σύντομα όμως οι ίδιοι οι μπάτσοι διαψεύδουν τις πληροφορίες που διέρρεαν προς τα ΜΜΕ για τη ληστεία και κρατούν προσωρινά τον Άρη Σειρηνίδη για κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Μετά από πολλές και σκόπιμες καθυστερήσεις στην όλη διαδικασία και λίγο πριν αφεθεί ελεύθερος, ένα καφκικού τύπου σενάριο από την ασφάλεια, θα τον οδηγήσει στις φυλακές Κορυδαλλού για ένα περιστατικό που είχε συμβεί περίπου πριν ένα χρόνο. Ο Άρης Σειρηνίδης θα κατηγορηθεί ως «ο τρελός με το σομπρέρο και τις σαγιονάρες» που πυροβόλησε τους αστυνομικούς των ΜΑΤ στην περιοχή των Εξαρχείων τον Ιούλιο του 2009. Μοναδικό και «αδιάσειστο» αποδεικτικό στοιχείο είναι η ταύτιση του βιολογικού υλικού (DNA) σε μια χειρουργική μάσκα που βρέθηκε στον τόπο του συμβάντος, με υλικό DNA από το πορτοφόλι του. Πέραν τούτου, όλες οι καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων αθωώνουν τον Άρη Σειρηνίδη κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο με τελείως διαφορετική εξωτερική εμφάνιση, καθώς και των ίδιων των αστυνομικών που λένε ότι δεν είδαν τον άνθρωπο που πυροβόλησε να πετάει τη μάσκα. Αυτό που κάνει πρωτόγνωρη τη συγκεκριμένη υπόθεση είναι το γεγονός ότι ένας άνθρωπος βρίσκεται στη φυλακή βάσει ενός αποδεικτικού στοιχείου που μόνο η αστυνομία μπορεί να διαχειριστεί και υποτίθεται ότι δεν υπάρχει αμφιβολία για τα αποτελέσματα της μικροβιολογικής έρευνας.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

ΔΙΚΗ ΣΤΙΣ 17 ΜΑΡΤΗ

 

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

 

συνελευση αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους, Χανιά

Για την Φαίη Μέγιερ.

afisafaih-page-0ΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΦΑΝΕΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ

        «Παρασκευή 15.00 έγινε η απαγωγή μου, την ώρα που έβγαινα από το σπίτι να πάω στο φροντιστήριο όπου διδάσκω. Τουλάχιστον δέκα άτομα με κουκούλες, αφού μου φόρεσαν κι εμένα κουκούλα, με πήγαν στον 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α. χωρίς να μου πουν ούτε μια λέξη. Εκεί αφού με ανέκριναν έξι άτομα, μου έδειξαν μια φωτογραφία όπου βρισκόμουν εγώ και ο φίλος και σύντροφος Χρήστος Πολίτης. Με ρώτησαν αν τον γνωρίζω και μόλις τους απάντησα θετικά, ότι είναι ένας ακόμη που έχετε στείλει φυλακή άδικα, ο επικεφαλής διέταξε βαρύγδουπα «κανονικά, πάμε τις διαδικασίες».»

 Φαίη Μέγιερ

Στις 14/01/11 συλλαμβάνεται η Φαίη Μέγιερ από τους τρομοκράτες της αντιτρομοκρατικής. Την προηγούμενη μέρα συλλαμβάνουν 4 άτομα του αναρχικού χώρου για τα οποία εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης για εμπρηστική ενέργεια  που είχε πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια τα δαιμόνια μυαλά της αντιτρομοκρατικής συνδέουν τη Φαίη και τα άλλα 4 άτομα με ανύπαρκτη τρομοκρατική οργάνωση. Το κατηγορητήριο στήνεται αυτόματα στα εργαστήρια της αστυνομίας με μόνο στοιχείο τη φιλική της σχέση με έναν από τους συλληφθέντες.

Παράλληλα η αστυνομία δίνει τη σκυτάλη στα ΜΜΕ δημιουργώντας  ένα όργιο παραπληροφόρησης με στόχο την «τηλε»καταδίκη των συλληφθέντων πριν ακόμα γίνουν γνωστές οι κατηγορίες που τους αποδίδονταν. Το σενάριο των μπάτσων παρουσιάζει τη Φαίη σαν κόρη μελών της Ε.Ο RAF που έδρασε στη Γερμανία. Το σενάριο φάνταζε ωραίο στα μυαλά των αξιωματικών της «αντιτρομοκρατικής», όπως άλλωστε και στα μυαλά των δημοσιοκάφρων που το αναπαράγουν αυτούσιο. Το σενάριο αυτό αποδείχθηκε εντελώς ηλίθιο όταν ο υποτιθέμενος νεκρός από πιστολίδι με μπάτσους πατέρας της Φαίης βρέθηκε με σάρκα και οστά να ζει στη Γερμανία. Καθώς και η μητέρα της από μέλος της RAF για την οποία εκρεμμούσε διεθνές ένταλμα σύλληψης, αποδεικνύεται ότι το μόνο κοινό στοιχείο που έχει με την RAF είναι απλά μια συνωνυμία. Το καθεστώς , οι μηχανισμοί του και τα παπαγαλάκια τους ξεγυμνώθηκαν επιβεβαιώνοντας ότι το «η αστυνομία σας μιλάει μέσα από τα δελτία των ειδήσεων» δεν είναι απλά ένα σύνθημα, αφού και οι ίδιοι παραδέχτηκαν ότι: «Εμείς απλά αναπαράγουμε ότι μας λέει η αστυνομία».

Η υπόθεση της Φαίη δε διαφέρει από άλλες υποθέσεις στην ουσία της.  Η στρατηγική τους είναι ίδια και έχει εφαρμοστεί σε αρκετούς αγωνιστές. Πολλοί έχουν συρθεί σε δίκες, πολλοί έχουν φυλακιστεί με στοιχεία που κατασκευάζονται στα εργαστήρια της ΕΛ.ΑΣ και διοχετεύονται στα ΜΜΕ. Η Φαίη δεν διώκεται απλά λόγω των φιλικών της σχέσεων, διώκεται κυρίως λόγω της δράσης της ως αναρχική. Το καθεστώς θέλει να «βγάλει από τη μέση» αυτούς που αντιστέκονται, αυτούς που με πράξεις και λόγο βρίσκονται απέναντι στις επιλογές του. Η καταστολή και η κατασυκοφάντηση του αναρχικού αντιεξουσιαστικού χώρου έχει ενταθεί λόγω της θέσης που έχει πάρει απέναντι στο υπάρχον, ειδικά μετά το Δεκέμβρη του ’08, που ολοένα και περισσότερα κομμάτια του, επιλέγουν να επιτεθούν με όλα τα μέσα. Τα τελευταία χρόνια οι ιδέες και οι πρακτικές αυτές διοχετεύονται και σε άλλα κοινωνικά κομμάτια που επιλέγουν δίκαια να επιτεθούν  στο ανθρωποφάγο κράτος και τους θεσμούς του. Άμεσο είναι το παράδειγμα του αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, της Λευκίμμης και άλλων περιπτώσεων όπου υιοθετήθηκαν πρακτικές κοινωνικής αντιβίας, οι απεργίες της 5ης Μάη και 15ης Δεκέμβρη,  καθώς και οι δράσεις ενάντια στα διόδια και την αύξηση του εισιτηρίου στα ΜΜΜ, οι οποίες οργανώθηκαν με βάση ακηδεμόνευτες και αδιαμεσολάβητες λογικές. Έτσι τα όρια της καταστολής δεν περικλείουν μόνο τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο, αλλά και οποιονδήποτε άλλο αποφασίσει να πάρει θέση μάχης απέναντι στις κρατικές επιλογές. Το παραπάνω έρχεται να μας θυμίσει και η αναβάθμιση  του κρατικού οπλοστασίου (βλέπε καινούργιο τρομονόμο, χρήση καμερών).

Για μας το ζήτημα της καταστολής τοποθετείται ακριβώς σε σχέση με τη θέση μάχης που παίρνει ο καθένας. Αυτή μας η θέση απεμπλέκει το ζήτημα της καταστολής και της αλληλεγγύης από τις έννοιες «αθώος» ή «ένοχος» της δικαιοσύνης του καθεστώτος. Σε καμία περίπτωση δεν πέφτουμε στην παγίδα να υπογράψουμε χαρτί πολιτικών φρονημάτων. Οι πολιτικοί κρατούμενοι υφίστανται την ομηρία του κράτους ακριβώς για τη θέση που έχουν λάβει στον κοινωνικό πόλεμο. Είτε έχουν αναλάβει την πολιτική  ευθύνη για τις πράξεις τους, είτε βρίσκονται αιχμάλωτοι μέσω κατασκευασμένων κατηγορητηρίων, η αλληλεγγύη μας είναι δεδομένη, μακριά από διαχωρισμούς και αφορισμούς.

          Η Φαίη τις επόμενες μέρες πρόκειται να περάσει από συμβούλιο που θα αποφασίσει την προφυλάκισή της ή όχι.

 

 ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΦΑΙΗ ΜΕΓΙΕΡ

 ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

 Αναρχικοί-ές, αντιεξουσιαστές-ριες για την   αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους

Χανιά Φλεβάρης 2011

και η αφίσα που κολλήθηκε στους δρόμους των Χανίων